അന്നൊക്കെ അവധി ആകുമ്പോൾ അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ച് പോകും അങ്ങ് തറവാട്ടിൽ, അവിടെ എത്തിയാൽ നിറയെ സൗഹൃദങ്ങൾ ആണ്. മൈതാനത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ കൊതിയോടെയാണ് യാത്ര തുടങ്ങുന്നത് തന്നെ. കാണുന്നതും അറിയുന്നവരും ഒക്കെ സൗഹൃദങ്ങൾ. ഓർമ്മയിൽ ആ ആൽമരം.. വീട്ടിലേക്ക് ഉള്ള കോണിപ്പാലം കടക്കുമ്പോൾ തന്നെ കാണാം ആൽമരത്തിൻറെ വേരിൽ ഊഞ്ഞാൽ ആടുന്ന ചങ്കിടിപ്പിനെ..
ഓർമ്മയിൽ ആ മുഖത്തിന് ഇപ്പോഴും മാറ്റം ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല. വീട്ടിൽ എത്തി ഹാജർ വെച്ചാൽ ഓട്ടം ആണ്. ഒരുപക്ഷേ ബാല്യത്തിൽ എന്റെ മനസ്സിനെ ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ച അല്ല, ഇപ്പോഴും ഞാൻ പിന്തുടരുന്ന , ഉപദേശങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന…
ആ
സത്യമാണ്. എന്നെക്കാൾ ഏറെ എന്നെ അറിയുന്ന ഒരാൾ അങ്ങനെ ഒരാളെ ഉണ്ടാകൂ.. ശെരിയാണ്.. എന്നിലേക്കുള്ള വഴി അത് നിനക്കെ അറിയൂ.. ഞാൻ ആരാണെന്നത് പോലും നീ പറഞ്ഞു തന്നത്..
വല്ലാണ്ട് ഓർമ്മകൾ.. miss you…
